کامیون های تانکر که به عنوان کامیون های سوخت رسانی سیار یا تانکرهای نفت نیز شناخته می شوند، وسایل نقلیه تخصصی هستند که برای حمل و نقل کالاهای مایع مانند بنزین، گازوئیل، روغن خام و روغن خوراکی استفاده می شوند. آنها عمدتاً از مخزن، تخلیه نیرو (PTO)، پمپ روغن دنده، و سیستم خط لوله تشکیل شدهاند و عملکردهایی مانند ذخیرهسازی و حمل و نقل جداگانه، و پمپاژ کردن و پمپاژ کردن دارند.
بهره برداری از کامیون سوخت رسان سیار مستلزم کسب مدارکی مانند «مجوز تجاری مواد شیمیایی خطرناک»، «مجوز تجارت عمده فروشی نفت تصفیه شده» و «مجوز تجارت حمل و نقل جاده ای» است. پرسنل همراه باید دارای گواهینامه صلاحیت حمل و نقل کالاهای خطرناک باشند و این خدمات محدود به ارائه خدمات سوخت گیری دیزل می باشد. ظرفیت های رایج شامل 5000 لیتر، 10000 لیتر، 15000 لیتر، 20000-25000 لیتر و 30000 لیتر می باشد.
در سالهای اخیر، مواردی از تانکرهای بنزینی که بهطور غیرقانونی تانکرهای گازوئیل و مواد شیمیایی را با روغنهای خوراکی مخلوط میکنند، مشاهده شده است. دفتر ایمنی مواد غذایی شورای دولتی تحقیقات ویژه ای را آغاز کرده است.
